رد شدن و رفتن به محتوای اصلی

می ترسم فراموش کنیم شاخه های درخت بلند است.

در دفترم همیشه یادداشت روزانه را با کشف خودم ،شروع می کردم.یعنی اگر امروز خودم را به کشف می رساندم،شروع به نوشتن می کردم.امروز اما،سال ها گذشته است و سال ها می گذرد از تولد انسانی که به پرواز پرنده ها فکر می کند.او خودش را به قلم و کاغذهای سپید،بخشیده است.
صدای شنیدن اولین گریه هایت تبریک جناب بهنود.

مسعود بهنود کاری از بزرگمهرحسین پور

ارسال یک نظر