رد شدن و رفتن به محتوای اصلی

چرکی روی سینه ام به نام " اعدام "


ناما جعفری:در این هشت سال سانسور در ایران،شعر و موزیک رپ،بیشتر از تمام هنرهای دیگر به دید آمدند و در جامعه ی متوسط پخش و انتشار یافتند.شعر که هر مادر بخطایی چهار پنج کلمه روی هم سوار کرد و شاعر شد،شبکه های اجتماعی هم به این اختگی کمک کردند،اما موزیک رپ،هر چند موزیک رپ هم به سمت ابتذال کشیدشد،اما در این میان،کسانی مثل:"سروش هیچکس"،"بهرام"،"شاهین نجفی"،"یاس"،توانستند خود را به عنوان پیشروان رپ فارسی معرفی کنند.بعضی ها مثل سروش و شاهین با تولید بالایی که در پیش گرفته بودند همیشه روی ویترین وب سایت هاوخبرگزاریها بودند،"شاهین"اما به خاطر آشنایی با ادبیات مدرن ایران،توانست کارهای موافقی را منتشر کند .کارهایی که جامعه و رگ آن را از این اختگی بودند،پاره می کند،آخرین کار او را به گوش بزنید،کاری به نام "اعدام"

ارسال یک نظر